1921 yılında Burdur'da doğan Abdullah Aşçı, Türk edebiyatında taşrayı anlatan Türk yazarlarındandır. Çocukluğu Burdur'da geçti. İlkokuldan sonra İstanbul Haydarpaşa Lisesi'ni bitirdi. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne kaydoldu; ancak İkinci Dünya Savaşı yoklukları ve ekonomik sorunlar yüzünden ayrılmak zorunda kaldı. Askerliğini Sivas'ta yedek subay olarak tamamladı. Burdur'da ticaret hayatına atıldı, otel işletti. 1955 yılında Eskişehir Şeker Fabrikası'nda memurluğa başladı. 1956'da Burdur Şeker Fabrikası'na atandı ve 1979'daki emekliliğine dek muhasebe servisinde çalıştı. 1994'ten vefatına kadar Burdur'da yaşadı. 9 Haziran 1994 tarihinde İstanbul'da vefat eden Abdullah Aşçı, evli ve üç çocuk babasıydı.
İlk düzyazı şiirleri 1942'de İstanbul Haber gazetesinde yayımlanan Abdullah Aşçı'nın Bekâr Adam (1960) ve Dayak Dağıtımı (1982) adlı yayımlanmış iki hikâye kitabının yanında, çok sayıda deneme ve makalesi gazetelerde, dergilerde yer aldı. 1944'te Ankara Halkevi'nin yaptığı yarışmada düzyazı şiiriyle ikincilik ödülü aldı. Daha sonra yöneldiği, hikâye alanındaki çalışmaları Varlık'tan başlayarak çeşitli dergilerde yayımlandı. Hikâyelerinde; sıradan insanların sıradan hayatlarına ayrıntılarıyla değindi, hayat mücadelesi içindeki küçük insanların gerçekliklerini tüm çıplaklığıyla ve acımasızlığıyla ortaya koydu. Hayatı, toplumu, insanları eleştiren, sorgulayan konuları ele aldı
Kaynak: Şevkiye Kazan, “Burdurlu Meşhurlar”, Burdur 2021, Burdur Valiliği, s.325